2.การประชุมไลฟ์สากล LIFE GAC 2006 ที่ประเทศไทย
การประชุมประจำปี
โครงการไลฟ์สากล
2546 (LIFE
GAC Workshop 2003)
โดย โครงการ ไลฟ์ และ
สถาบันการพัฒนาพื้นฐาน
|
การดูพื้นที่ประชาคมบางลำพู วันที่ 27 พฤศจิกายน 2546 |
|||||||
คุณค่าของขบวนการอนุรักษ์บางลำพู ในแง่กิจกรรม บางลำพูเป็นผู้ริเริ่ม ต่อสู้เพื่อคง ถนนคนเดิน ให้มีคุณค่าต่อท้องถิ่น หลักการ คือ ให้เป็นการเล่นสนุกของท้องถิ่น และให้ท้องถิ่นเป็นเจ้าของ ประชาคมบางลำพูผนึกกำลังผู้อาวุโส และคนชั้นสูง ใช้กลวิธีซับซ้อน ในการสัมพันธ์กับราชการ และ องค์กรสนับสนุน ในภาพใหญ่ คือการใช้พลังวัฒนธรรมฟื้นฟูเมือง ต่อสู้กับวัฒนธรรมตะวันตก และกระแสบริโภคนิยม เป้าหมายคือ การสร้างถนนศิลปะ และศูนย์วัฒนธรรมท้องถิ่น สร้างความเข้มแข็งให้ชุมชนยังมีชีวิตอยู่ พร้อมกับสืบทอดวัฒนธรรม สร้างเป็นชุมชนไทย ไม่เป็น ชุมชนเกสท์เฮ้าส์ และธุรกิจบริการ
พัฒนาการประชาคมบางลำพู ปี 2540 ทำความคิดให้เป็นจริง เนื่องจากกรรมการชุมชนไม่ค่อยมีบทบาท และเขตไม่เอื้ออำนวย จึงรวมชาวถนนพระอาทิตย์ คนมีการศึกษาและมีฐานะเข้าร่วม เรียกว่า ประชาคมพระอาทิตย์ ต้องการทำถนนคนเดิน เตรียมการอยู่หนึ่งปี จนประชาคมเยาวราชเปิดถนนคนเดินก่อน 2541 ก่อตั้งประชาคมบางลำพู จัดถนนคนเดินครั้งแรกด้วยความไม่พร้อม และคนไม่เข้าใจว่า จะปิดถนนได้หรือไม่ เพื่ออะไร แต่ความไม่พร้อมกลายเป็นเรื่องดี เพราะคนที่เข้าร่วมเป็นคนที่เข้าใจ อยากมาเล่นสนุก กลุ่มต้องการเข้ามาขายของ ยังไม่ไม่ การปิดถนนประสบความสำเร็จ มี่กิจกรรมหลากหลาย คนมาเที่ยวมาก ขอบกิจกรรม เล่นสนุก กลางถนน คนในชุมชนสนุก แต่คนนอกไม่เข้าใจ คณะทำงานพอใจ จึงเปลี่ยนชื่อเป็น ประชาคมบางลำพู มีกิจกรรมต่อเนื่อง ได้แก่ การค้นหาต้นลำพู ซึ่งในหลวงสั่งราชการให้ดูแล ต่อสู้เรื่องอาคารคุรุสภา - อาคารคุรุสภามีสองหลัง กรมธนารักษ์สั่งรื้อ ได้รวมตัวกัน ยุติการรื้อหลังใหญ่ได้ แต่สูญเสียหลักแรกที่ประวัติศาสตร์สมบูรณ์กว่าไป การทำสวนริมน้ำ แต่เดิมชุมชนคิดว่าจะทำเป็นสวนกวี รัฐบาลสมัยนายชวน โดย นายพิชัย รัตตกุล รองนายกรัฐมนตรี ทำเป็นโครงการใหญ่สร้างสวนสันติชัยปราการถวายในหลวงในโอกาส 72 ปี โดยชาวบ้านไม่มีส่วนร่วม เมื่อได้สวนริมน้ำมาเป็นโอกาส และ แรงผลักดัน ที่ประชาคมจะต้องทำกิจกรรมมากขึ้น กิจกรรมแรกคือ แอโรบิก มีคนเต้นสามร้อยกว่าคน ได้ที่หนึ่งของ กทม. 2542 ต่อเนื่องกิจกรรมปิดถนน ปิดถนนครั้งที่สอง ประชาคมทำเอง ตามแนวคิดเดิมให้คนท้องถิ่นมีบทบาทและเล่นสนุก ปิดถนน ครั้งที่สาม สนับสนุนสำนักงานเขต ซึ่งเป็นงานใหญ่ เชื่อมต่อกับถนนพระจันทร์ ครั้งนี้มีปัญหามาก เพราะความคิดและการทำงานต่างกับราชการ งานออกมาไม่เรียบร้อย และถูกต่อว่ามาก เนืองจากคนคิดว่าประชาคมฯ เป็นผู้นำ ปี 2543-44 ไม่ได้มีการปิดถนน เน้นกิจกรรม และเข้าหาชุมชน ขยายกิจกรรมมากขึ้น เช่น สอนภาษาอังกฤษ ตักบาตรฟังเทศน์วันพระ จัดงานวันเด็กหน้าสำนักงาน UNICEF งานลอยกระทง จัดงานสงกรานต์แบบดั้งเดิม เพื่อถ่วงกระแสแบบถนนข้าวสาร ปี 2545 ฟื้นจัดถนนคนเดิน มีการจัดถนนคนเดินครั้งที่สี่ ริเริ่มให้เป็นงานใหญ่โดย รัฐมนตรีช่วยว่าการ นางสิริกร มณีรินทร์ เชื่อมเป็นถนนยาว ประชาคมฯ ได้เจรจาต่อรองให้เล็กลง สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการประนีประนอม มีงาน 5 สัปดาห์ ในหลวงเสด็จ สองอาทิตย์สุดท้าย ประชาคมฯ แทรก กทม.เข้าจัดการ งานจึงออกมาดี พระสังฆราชประทานพระบรมสารีริกธาติให้ประชาคมบางลำพู เตรียมบรรจุในพระพุทธบางลำพูประชานาถ ทำหนังสือพิมพ์ ข่าวบางลำพู เป็นสื่อประชาสัมพันธ์ประชาคม ชุมชนบวรรังสี และ ถนนข้าวสาร ร่วมเป็นกองก บก. เป็นการเชื่อมประสานใกล้ชิดอีกขั้นหนึ่ง ปี 2546 มุ่งสู่การบรรลุผล จะเป็นย่างก้าวสำคัญสู่การได้สิทธิอาคารคุรุสภา งานสงกรานต์ปีนี้จะใหญ่มาก จะบรรจุพระบรมสารีริกธาตุในพระบางลำพูประชานาถ กิจกรรมงานสงกรานต์จะเชื่อมต่อกับ ชช.บวรรังสี และ ถนนวิสุทธิกษัตริย์ อนุรักษ์งานวันสงกรานต์ ถ่วงกับ กระแสถนนข้าวสาร
|
|||||||
